|
Written by The Storyteller
|
|
Thursday, 22 May 2008 |
|
Isang araw, ang aso ay nakahuli ng isang ibon.Samantalang pinagpapasasaan niya iyon, isang munting butoAng nahalang sa kanyang lalamunan. Hindi niya maalisAng bikig na napakasakit. Sa matinding paghihirap ay napahalinghing nang ubod-lakas . Tumakbo siya kung saan-saan upang humanap ng Makapag-aalis ng kanyang bikig.Parang nagmamakaawang ipinangangako niya sa kaninumangMahilingan ng tulong na ibibgay niya ang anumang mayroon siya sa makaaalis ng kaniyang bikig at tinik sa kanyang lalamunan. Tumihaya na ang aso at ibinuka ang kaniyang bunganga. Ipinasok naman ng pusa ang kanyang ulo hanggang liig upang alisin ang bikig. Pagkabunot ng bikig, ang pusa ay nagsalita, “Akin na ang aking gantimpala.” Umuungol ang aso. Inilabas ang matatalim na pangil. “Magpasalamat ka, at naipasok mo ang iyong ulo sa aking bunganga at nailabas mo pa rin nang hindi napahamak,” wika ng aso na waring nanunumbat.
|
